Vi gjekk til markedet for å handle inn til vår første sjølvkomponerte middag. Tomatar, aubergine, raudlauk blei menyen. Då vi fekk auge på ei dame som gjekk rundt og selde (noko som liknar på pannekaker), hasta vi etter i håp om å få stilt den verste svolten før ein kom i gang med kokkeleringa. Ho gjekk heilt bort til alle damene som selde kassava før vi fekk tak i ho. Kassava er nokre svere røter ein kan ete. Ei dame meinte Anne skulle kjøpe kassava og skar av ein skrella smakebit. Det smakte felt, men damene insisterte på at dette var gode saker. Vi kom fram til at vi kunnne kjøpe litt kassava sidan dei smakar greit når dei er kokt. Damene hadde lagt den eine digre rota etter den andre i grupper på tre eller fire. Dei pleier å grupere salgsvarene sine i priskategoriar. Vi lurte litt på om vi måtte kjøpe tre-fire, eller om vi kunne sleppe i frå det med ei rot. Anne såg mot meg, slo armane spørjande ut til sidene, og sa "korsn gjer vi det her?" Heile kassavakroken lo seg skakk forderva av Anne sitt velutvikla kroppsspråk. Det spelte ingen rolle at ho snakka på norsk; dei skjønte at me ikkje hadde tilberedt kassava før.
På vegen ut av markedet fekk vi med oss ein nysmidd kvass kniv med eit blad som ein spydspiss. Kniven kosta ei krone og 25 øre. Same pris som to tomatar i tørketida. Heime igjen fekk vi til middagen utan problem og var godt nøgd. Vi ofra ein liten pose pepper frå Turkish Airlines og koste oss som berre det. Anne slapp i frå heile middagen utan småstein, men eg knuste ein med jekslane så det vi hørte ekko i den tomme leiligheita vår. Småstein finn ein i mjølbakst, ris, posho (maisstappe), generelt i mat som har mindre einingar enn erter.
Ingen kommentarer:
Legg inn en kommentar