"Borehole water"

Vatn er ikkje eit problem i Uganda fekk vi høyre. Her er det to kraftige regntider kvart år. Dei har mykje dyrka mark her, og mange er sjølvforsynte med mat frå hagen. Reint vatn er likevel ein mangelvare. Kvinner og barn må gå langt til nermaste vasskjelde som er bora så djupt at vatnet er trygt å drikke. 

24 januar var vi med på ein tur der dei skulle bore ein grunn brønn. Hal, ein amrikanar som borar slike brønnar i jobben sin til vanleg, sa at han bora brønnar her "because the love of Jesus compelles me". Han har lært opp nokre karar her ifrå til å gjere jobben, så dei hadde alle reie bore brønn utan hjelp frå han. To gongar i året reiser han hit for å hjelpe til med eigen muskelkraft og erfaring. Mannen har ein rå, men smittande latter som sit laust. 

Det var rett og slett frykteleg varmt. I det vi kom fram greidde vi å knuse litt stein, men varmen tok seg snart opp. Det varte ikkje lenge før eg var eit svett slips som hadde meir enn nok med å sitte stille i skuggen og drikke litervis med vatn. Hal trakk på seg ein blå overall, og jobba like friskt som dei lokale. Karane stod på heile dagen utan å virke spesielt plaga. Vi gjømte oss for sola inne i bilen eller under ein presenning med våte tørkle på hovudet. Ungane frå landsbyen kom og kika på oss nokre timar før dei turde å ta kontakt. Dei inviterte oss med til landsbyen, til pastoren si hytte der dei hadde ei tromme. 

Tromma brukte dei til bøn. Eit par kvinner og fleire ungar samla seg og sang tradisjonelle lovsangar medan gutane og eg byta på å spele på tromma. Det var stas! Eg trur dei var retteleg glade for at vi var interesserte i kulturen deira.